Հայոց հարց

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՐՑԻ ԼՈՒԾՄԱՆ ՀԱՅԵՑԱԿԱՐԳ

ՀԱՅԿԱԿԱՆ ՀԱՐՑԻ ԼՈՒԾՈՒՄԸ ՈՐՊԵՍ ՀԱՅՈՑ ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԶՈՐԱՑՄԱՆ ԵԶԱԿԻ ՀՆԱՐԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ ԵՎ ՀԱՅ ԺՈՂՈՎՐԴԻ ՀԱՐԱՏԵՎՄԱՆ ՄԻԱԿ ՈՒՂԻ


Հայոց հարցը Քո՛ հարցն է

Հաճախ եմ տեսնում ու լսում՝ «երկիրը երկիր չի», «մենք պիտի այսպես չդիմավորեինք 100-ամյակը», «100-ամյակը մեր ամոթն է», «մենք ո՞վ ենք, որ Թուրքիայի նման հզոր պետությունից բան պահանջենք», «70մլնանոց երկրի հետ ճոռո ճոռո խոսալն ու թշնամանալը զոհի հիշատակ հարգել չի», «տնտեսապես ու ռազմականապես հզորացեք, հետո գնացեք հողերը հետ վերցրեք», «Վիլսո՞ն, չէ մի չէ Սևր», «Ղարաբաղը հորով-մորով արինք, հիմա էլ՝ Արևմտյան Հայաստան» և նման այլ հայտարարություններ ու գոչեր:

Հարյուրամյակը մեր բոլորիս ամոթն է

Պարգև Սրբազանին շատ եմ հարգում։ Բայց մի բանում վերստին համոզվեցի. պատահական չէ, որ մենք պատերազմի աստված ունեինք, բայց դիվանագիտության՝ ոչ։ Պատահական չէ, որ մեր ազգը բանակ սիրում է, որ մենք ուժեղ ենք կռվում, իսկ դիվանագիտության մեջ բոբիկ ենք...
Subscribe to RSS - Հայոց հարց